ডিজিটেল ডেস্ক : পশ্চিম নলবাৰী অঞ্চলৰ হীৰাপাৰা এখন ঐতিহ্যমণ্ডিত শিল্প গাঁও। প্রতিটো উৎসৱৰ বতৰতে তেওঁলোক দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি ব্যস্ত হৈ পৰে কুমাৰৰ চাকখনত। অসমৰ গ্ৰাম্য অর্থনীতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাই অধিকাৰ কৰি অহা হীৰাপাৰা গাঁৱৰ মৃৎ শিল্পীসকলে তাহানিৰ দিনৰে পৰা অঞ্চলটোৰ ঐতিহ্য বহনকাৰী শিল্প হিচাপে মৃৎ শিল্পবিধক জীয়াই ৰাখিছে। চামতা অঞ্চলৰ কুলবিল আৰু নদলা বজাৰৰ গাতে লাগি থকা হীৰাপাৰাৰ মৃৎ শিল্পীসকল আজি সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে। কিয়নো সাম্প্রতিক সময়ৰ গোলকীকৰণ, উদাৰীকৰণ ব্যৱস্থাই তৃতীয় বিশ্বৰ মধ্যবিত্ত লোকসকলক দুর্ভোগ ভোগাইছে। নলবাৰী জিলাৰ সাহপুৰ বজাৰৰ গাতে লাগি থকা হীৰাপাৰা গাঁওখনৰ মৃৎ শিল্প প্ৰতিঘৰ মানুহৰে ঐতিহ্য বহনকাৰী শিল্প হিচাপে পৰিগণিত হৈ আছিল। তেওঁলোকে উৎপাদিত মাটিৰ সামগ্ৰীবোৰ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ ৰপ্তানি হয়।
বছৰৰ প্ৰতিটো উৎসৱৰ বতৰতে ব্যস্ত হৈ পৰে মাটিৰ চাকি, ধূপদানি, দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি, চাকিমালা, টেকেলি, চৰু, কলহ পাটচৰু আদি নিৰ্মাণত। সময়ৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে গাঁওখনৰ লোকসকলৰ বাবে শিল্পবিধ জীয়াই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ভাবুকি আহি পৰিছে। কিয়নো সম্প্রতি উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহে উপযুক্ত বজাৰ দৰৰ পৰা বঞ্চিত। আনহাতে, তেওঁলোকে ব্যৱহৃত হীৰামাটি গুৱাহাটী বা আজ্ঞাঠুৰীৰ পৰা আনিব লগা হোৱাত তেওঁলোকৰ ব্যয় অনেক হয়। ইপিনে, কেইবাজনো শিল্পী লগ হৈ একগাড়ী মাটি ১৫/২০ হাজাৰ টকাত ক্ৰয় কৰিব লগা হয়। কেঁচা মাটিৰ সামগ্ৰীবোৰ পোৰাৰ বাবে বাঁহ, খেৰ-নৰাৰ দামো সম্প্রতি অধিক হৈছে। উৎপাদিত সামগ্রীসমূহো উপযুক্ত বজাৰৰ অভাৱত তেওঁলোকে গাঁৱে গাঁৱে গৈ বিক্ৰী কৰিব লগা হয়। অনেক প্রতিকূলতাৰ মাজতো শিল্পীসকলে যেন এই শিল্পবিধ জীয়াই ৰাখিছে। তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষে আৰম্ভ কৰা উক্ত শিল্পবিধৰ সৈতে পৰিয়ালসমূহ একাত্ম হৈ গ্রাম্য অর্থনীতিত হাত উজান দিছে।
আনহাতে, তেওঁলোকৰ জীৱন অথবা শিল্পীবিধৰ উন্নতিৰ বাবে ৰজা অথবা প্ৰজা ঘৰৰ পৰা বিশেষ সাহায্য লাভ কৰা নাই বুলি এই প্রতিবেদকক উল্লেখ কৰে। গতিকে, অঞ্চলটোৰ সৰ্বস্তৰৰ ৰাইজে তেওঁলোকৰ সাধনাৰ উপযুক্ত মর্যাদা তথা সাহায্য প্রদান কৰি শিল্পটো জীয়াই ৰাখিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনাইছে।