ডিজিটেল ডিটক্স - স্মাৰ্টফোনৰ অবিহনে ৪৮ ঘণ্টা

Nikimoni Kachari January 03, 2026

ডিজিটেল ডেস্ক: বৰ্তমানৰ অতি-ব্যস্ত জীৱনত স্মাৰ্টফোন আমাৰ শৰীৰৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰিছে। কিন্তু শেহতীয়াকৈ বহু লোকে এক ব্যতিক্ৰমী পৰীক্ষা কৰিছে, যাক কোৱা হয় 'ডিজিটেল ডিটক্স'। 

ধৰা হওক, এজন ব্যক্তিয়ে শনিবাৰে পুৱা তেওঁৰ ফোনটো চুইচ অফ কৰি ড্ৰয়াৰত থৈ দিয়ে। এই কাৰ্যত প্ৰথম কেইটামান ঘণ্টাত এক অদ্ভুত মানসিক অস্থিৰতাৰ সৃষ্টি হয়। পকেটত ফোনটো নথকাকৈও মাজে মাজে এটা 'ভাইব্ৰেচন'ৰ অনুভৱ হয়। মনোবিজ্ঞানীসকলৰ মতে, এয়া হৈছে মগজুৱে বিচাৰি থকা ডোপামিনৰ এক তীব্ৰ হেঁপাহ, যিটো আমি প্ৰতিটো নটিফিকেচনৰ পৰা পাওঁ। সপ্তাহৰ শেষৰ এই কাৰ্যত যেতিয়া দেওঁবাৰত ভৰি দিয়ে, তেতিয়া এই অস্থিৰতা এক মানসিক প্ৰশান্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ পৰে। 

স্নায়ুবিজ্ঞানৰ মতে, একেৰাহে স্ক্ৰীণলৈ চাই থকাৰ ফলত আমাৰ মগজুৱে 'কন্টিনিউয়াছ পাৰ্চিয়েল এটেনচন' বা আংশিক মনোযোগৰ চক্ৰত আৱদ্ধ হৈ পৰে। যেতিয়া ব্যক্তিজনে ফোনৰ পৰা আঁতৰি থাকে, তেতিয়া তেওঁৰ শৰীৰত 'কৰ্টিছল' নামৰ ষ্ট্ৰেছ হৰমনৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পায়। ইয়াৰ ফলত মগজুৱে হেৰুৱা আগ্ৰহ , একাগ্ৰতা ঘূৰাই পায় আৰু নিশা ফোনৰ লাইটৰ অভাৱত শৰীৰে সঠিকভাৱে মেলাটোনিন নিঃসৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, যাৰ ফলত টোপনি অধিক গভীৰ আৰু আৰামদায়ক হৈ পৰে।
এই পৰীক্ষাটোৰ পৰা এটা কথা স্পষ্ট হয় যে 'ডিজিটেল ডিটক্স' মানে প্ৰযুক্তিৰ বিৰোধিতা কৰা নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি যত্ন ৰখাহে। 

যিসকলে এই সপ্তাহান্তিক বিৰতি লয়, তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰে যে তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ জগতখনৰ সৰু সৰু ক্ষণবোৰ ধুনীয়া আৰু সজীৱ হৈ পৰে। সোমবাৰে পুনৰ ফোনটো হাতত তুলি লওঁতে অনুভৱ কৰে যে সংযোগৰ নামত আমি প্ৰকৃততে কিমান সময় অপচয় কৰি আছিলোঁ। এনেধৰণৰ বিৰতিয়ে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে পৃথিৱীখন ডিজিটেল হ’লেও মানুহৰ শান্তি আজিও প্ৰকৃতি আৰু একাগ্ৰতাৰ মাজতেই আছে।

Share This